Sankta Gildas
| Sankta Gildas | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| |||||
| Persona informo | |||||
| Naskiĝo | 1-an de januaro 500 en Cheshire | ||||
| Morto | 29-an de januaro 570 (70-jaraĝa) en Rhuys Peninsula | ||||
| Religio | katolika eklezio vd | ||||
| Lingvoj | latina vd | ||||
| Ŝtataneco | Strathclyde  vd
| ||||
| Familio | |||||
| Patro | Caw (en)  vd
| ||||
| Infanoj | Allgo, Saint Eigrad (en) , Gwynog (mul) vd
| ||||
| Profesio | |||||
| Okupo | historiisto misiisto verkisto monaĥo vd
| ||||
| |||||
| vd | Fonto: Vikidatumoj | ||||
Sankta Gildas (bretone: Gueltas aŭ Veltas, kiu signifus "servisto de Dio"[1]; naskiĝis ĉirkaŭ 490; mortis ĉirkaŭ 570) ankaŭ nomata Gildas la saĝulo aŭ Gildas de Rhuys estis britdevena monaĥo, kiu verkis la unuan historion de Bretonujo kaj fondis la monaĥejon de Saint-Gildas-de-Rhuys en la antikva regiono Bro-Gwened, la regiono ĉirkaŭ la nuna urbo Vannes.
Lia festotago estas la 8-a de januaro.
Vivo
[redakti | redakti fonton]Junaĝo en Britujo
[redakti | redakti fonton]Laŭ la pastro Herve Calvez,[2], li naskiĝis en 493 ĉe la nuna Dumbarton apud la rivero Clyde, en Skotlando. Lia patro regis la regionon.
Kiam li estis sep-jaraĝa, li estis kondukita al la fama lernejo de Llanildut, kiu estis ankaŭ monaĥejo. Sankta Ildut estis lia majstro. Ĝis kiam li estis 15-jaraĝa, li studadis tie. Li bone lernis la Biblion, sed ankaŭ la verkojn de Vergilio, Juvenalo, Perse kaj Marcialo, Ezopo kaj Klaŭdiano. Li ankaŭ studis la vivon de sankta Ĵeromo, do de Hieronimo el Stridono.
En Parizo li daŭrigis sian studadon dum 7 jaroj. Poste, li estis ordenita pastro kaj iris prediki en Britujon.