Visigothi
Visigothi vel Wisigothi (Gothice: Wisigutans vel Wisjus litteris Latinis, 𐍅𐌹𐍃𐌹𐌲𐌿𐍄𐌰𐌽𐍃 vel 𐍅𐌹𐍃𐌾𐌿𐍃 nativis; apud Graecos Οὐισίγοτθοι[1]) fuerunt gens Germanica orientalis, pars Gothorum, quae inter saecula IV et VIII Europam incoluerunt.
Origines
[recensere | fontem recensere]
Gothi fuerunt natio Europaea, quae e Scandia orta est. In saeculo II, migraverunt e Scandia ad Poloniam cupidi agros colendi.
Saeculo III et IV e Polonia ad Pontum Euxinum et Danubium migraverunt. Divisi in partes duas fuerunt: Gothi Tervingi et Gothi Greuthungi.
Regnum Tervingorum situm erat ad limites imperii Romani et Tervingi contra Romanos multa bella gesserunt. Anno 369 post plura proelia, Valentinianus et Athanaricus rex Tervingorum foedus pacis fecerunt ; sub hoc foedere regnum Athanarici cliens Romae factum est.
Saeculo IV Ulfilae erat primus episcopus Gothorum. Imperator Romanus Ulfilas legatum tortus est. Ulfilas primus Biblia Sacra in sermonem Gothicum vertit et in fidem Arianam populum convertit.