Ten Years After

Ten Years After
	; Ten Years After w 1970: Leo Lyons (u góry), Chick Churchill (po lewej), Ric Lee (po prawej), Alvin Lee (na dole)
Rok założenia	1967
Pochodzenie	Wielka Brytania, Nottingham
Gatunek	blues-rock, blues brytyjski, muzyka eksperymentalna
Wydawnictwo	PolyGram, Chrysalis, EMI, CBS
	Skład
	Chick Churchill(inne języki); Ric Lee(inne języki); Colin Hodgkinson(inne języki); Marcus Bonfanti(inne języki)
	Byli członkowie
	Alvin Lee; Joe Gooch(inne języki); Leo Lyons(inne języki)
	Multimedia w Wikimedia Commons
	Strona internetowa

Ten Years After – jeden z czołowych brytyjskich zespołów bluesrockowych popularnych na przełomie lat 60. i 70. XX w.

Historia

Ten Years After został założony w 1967, w składzie: Alvin Lee, Chick Churchill, Leo Lyons i Ric Lee. Niedługo po tym zespół dostał zaproszenie by grać na Windsor Jazz Festival, co zaowocowało kontraktem z Deram – pochodną wytwórni Decca Records.

Po odbyciu tournée w Skandynawii i Stanach Zjednoczonych, grupa wydała drugi album Undead, który zawierał I’m Going Home. W 1969 pojawili się na Newport Jazz Festival, pierwszym festiwalu, na który zostały zaproszone zespoły rockowe. W sierpniu Ten Years After wystąpił w przełomowym dla siebie Festiwalu Woodstock, prezentując prawie dziesięciominutową interpretację I’m Going Home, która była kluczową w później wydanym filmie i ścieżce dźwiękowej. M.in. dzięki temu występowi, i dzięki jego stylowi gry na gitarze, Alvin Lee był na początku lat 70. nazywany „Królem Szybkości” (ang. Speed King).

W 1970 Ten Years After wydał Love Like a Man, swój pierwszy singel w Wielkiej Brytanii.

W 1971 zespół wydał album A Space in Time, zawierający przebój I'd Love to Change the World (pol. Chciałbym zmienić świat), który stał się równocześnie hymnem hipisów protestujących przeciwko wojnie w Wietnamie i kapitalizmowi. To był okres rozkwitu dla zespołu: na początku ich dwunastej trasy koncertowej grali dla dwudziestotysięcznej publiczności w wyprzedanym wiele dni wcześniej Madison Square Garden.

Druga połowa 1973 przyniosła wiele pomniejszych projektów i kłótnie w zespole. Grupa w 1974 wydała album Positive Vibrations. Po ostatniej (28) trasie koncertowej w USA zespół rozpadł się.

Ten Years After zjednoczył się ponownie w 1983, odbywając trasę koncertową w Wielkiej Brytanii, grając kilka koncertów w USA w 1988 i wydając jeden album About Time (1989). 27 lipca 2008 zespół wystąpił na X Tyskim Festiwalu Muzycznym im. Ryśka Riedla.

6 marca 2013 r. zmarł Alvin Lee.

W styczniu 2014 zespół opuścili Joe Gooch i Leo Lyons, by prowadzić działalność muzyczną w ramach swojego power-trio Hundred Seventy Split(inne języki). Zastąpili ich: Colin Hodgkinson na gitarze basowej i Marcus Bonfanti na gitarze.

Skład zespołu

Aktualni członkowie

Chick Churchill(inne języki) – instrumenty klawiszowe (1966–1974, 1983, od 1988)
Ric Lee(inne języki) – perkusja (1966–1974, 1983, od 1988)
Marcus Bonfanti(inne języki) – gitara, śpiew (od 2014)
Colin Hodgkinson(inne języki) – gitara basowa (od 2014)

Byli członkowie

Alvin Lee – gitara, śpiew, harmonijka (1966–1974, 1983, 1988–2003; zmarł w 2013)
Leo Lyons(inne języki) – gitara basowa (1966–1974, 1983, 1988–2014)
Joe Gooch(inne języki) – gitara, śpiew (2003–2014)^[2]

Dyskografia

Albumy studyjne

Ten Years After (1967)
Stonedhenge (1969)
Ssssh (1969)
Cricklewood Green (1970)
Watt (1970)
A Space in Time (1971)
Rock & Roll Music to the World (1972)
Positive Vibrations (1974)
About Time (1989)
Now (2004)
Evolution (2008)
A Sting in the Tale (2017)

Albumy koncertowe

Undead (1968)
Recorded Live (1973)
Live at the Filmore East (2001)
One Night Jammed (2003)
Roadworks (2005)

Kompilacje

[1]

[2]